dinsdag 9 februari 2010

Dat was het dan

Misschien wisten jullie het al, maar mijn baasjes zijn sinds twee weken niet meer mijn baasjes. Ze vonden me heel lief en ik hen ook, maar met één van mijn baasjes ging het helemaal niet goed. Dat was voor mij ook niet leuk, want ze moesten steeds huilen enzo.

Daarom mocht ik bijna 2 weekjes geleden mee in de auto en toen gingen we terug naar waar ik geboren ben. Dat vond ik zo leuk! Alle geurtjes en de andere hondjes en de stem van de fokker. In mijn enthousiasme was ik bijna vergeten om mijn baasjes gedag te zeggen en ze te bedanken voor de fijne tijd dat ik bij ze mocht zijn.

Nu heb ik alweer 1,5 week nieuwe baasjes en een vriendinnetje! Ik weet dat mijn oude baasjes mij heel erg missen, maar ik hoop dat ze niet al te verdrietig zijn, want in mijn nieuwe huisje is het ook heel erg leuk!

Bedankt voor het meelezen allemaal!

3 opmerkingen:

  1. Lieve buurtjes,

    Wij hebben het van heel dichtbij meegemaakt en alle respect en begrip voor jullie.
    We weten zeker dat dit laatste stukje ook echt door Robin geschreven zou kunnen zijn!
    Ik hoop dat jullie nog 1 keer te horen krijgen hoe het met die kleine wollebaal gaat.

    Dikke kus, van de buurtjes!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hoi,

    Ik heb precies hetzelfde meegemaakt. 10 jaar geleden een golden retriever pup in huis genomen, heel weloverwogen. Maar toen hij kwam kreeg ik paniekaanvallen, sliep niet meer, huilen , huilen, echt een ramp. Na 5 dagen teruggebracht naar fokker. In die 10 jaar bleef het aan me vreten en vaak voelde ik me zo gefaald en een loser. Nu hebben we sinds april een pup, kreeg weer hetzelfde, paniek etc. Heb me er doorheen gezet, maar nu heb ik soms spijt. Het lijkt wel of ik het gewoon niet aankan. Zo'n verandering in mijn leven.

    Durf hier met niemand over te praten.
    Vind het heel erg voor jou, maar voor mij was het fijn , herkenbaar, dat ik niet de enige ben.

    Gelukkig heeft Robin een nieuw fijn onderkomen.
    Neem het jezelf niet kwalijk !!

    Liefs Marieke

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Beste anoniem,

    wat jij hebt meegemaakt is inderdaad erg vergelijkbaar. We vinden het dapper dat je het voor de tweede keer hebt geprobeerd, en bovendien erg dapper dat je hier hebt beschreven.
    Mocht je erover willen praten/mailen, dan willen we graag naar je luisteren. Dit kan via d.mertens(a)home.nl

    Liefs,
    Stennis

    BeantwoordenVerwijderen